Sluit deze pagina en ga terug naar de homepagina

Schoonheidsidealen en Photoshop

Als tienermeisje ben ik dol op magazines, maar de fotomodellen die ik erin zie staan, zien er niet uit zoals ik. Ze zijn zo slank en zo perfect, dat ik een slecht gevoel krijg over mezelf. Ben ik wel normaal? Ik heb een heel hoog risico op deze leeftijd om door een slecht zelfbeeld een eetstoornis te ontwikkelen. En wat blijkt: de slanke, perfecte fotomodellen in de glossies zijn helemaal niet ‘normaal’: alle rimpeltjes, kwabbeltjes en onvolkomenheden worden weggefotoshopt!

Ook als jongen ontsnap ik niet langer aan het meedogenloze schoonheidsideaal: we vertegenwoordigen ondertussen al 1 op 6 eetstoornissen. Ook mijn mannelijke lichaam wordt voorgesteld als iets dat je in de gewenste vorm kan kneden via diëten, powertraining etc.

Ik krijg in de reclame ook nog heel wat stereotypen over meisjes en jongens, mannen en vrouwen voorgeschoteld. Genderstereotypen verkopen goed. Reclamemakers hebben dat begrepen. Reclame staat bol van de stereotypes: als vrouw zal ik voortdurend worden aangemaand om te bewijzen dat ik een perfecte keukenprinses en huishoudster ben door dat en dit product te kopen en dat ik het waard ben te stralen als een filmster door dit en dat product op te smeren. Als man krijg ik drank, deodorant en auto’s aangepraat met de belofte dat ik daarmee mooie, jonge vrouwen zal aantrekken…

Veel reclame is vaak ronduit seksistisch. Naakte vrouwenlichamen worden te pas en te onpas gebruikt om aandacht te trekken en producten te verkopen. Vrouwen doen nog altijd alleen of met hun dochter de afwas. Mannen ondernemen en verwisselen de banden van hun stoere familiewagen. Het kan ook anders: sommige reclamemakers hebben dat begrepen en spelen op een humoristische manier hierop in en zetten ons als kijker met onze stereotypen op het verkeerde been.

Meer weten…